zen meditatie cursus centrum

 



Door zenretraite geëmigreerd


Door zenretraite geëmigreerd



Het is 2011. Ik beleef mijn tweede Zen.nl sesshin – in Skarrildhus, Denemarken. De hele familie was mee, en verbleef in een vakantiehuis. Ik ging een week afzien en een week van Denemarken genieten. Daar ontstond het idee om naar Denemarken te emigreren.

Thea Cox

Ik had een vol leven achter me. Vanaf mijn zeventiende had ik gewerkt en in mijn vrije tijd studeerde ik altijd. Blijkbaar moest ik geconfronteerd worden met de diagnose kanker voordat ik inzag dat het roer om moest.
         Die diagnose had tot resultaat dat ik volstrekt geen vertrouwen meer had in mijn lichaam. Maar wacht eens, had ik dat eerder wel? Nee, bedenk ik. Steeds weer ging ik vreselijk over mijn grenzen heen. Ik leefde de bubbels van het oudste kind dat altijd het goede voorbeeld moet zijn en het nooit goed genoeg kon doen.

Voelen
Rond mijn twintigste maakte kennis met zen en zazen via mijn toenmalige partner die toegepaste godsdienstwetenschappen studeerde in Nijmegen. Daar is toen een vlammetje aangestoken dat is blijven branden. Met tussenposes heb ik gemediteerd; vanaf de diagnose kanker doe ik dat elke dag. Intussen heb ik er zestien vijfdaagse sesshins op zitten evenals meerdere korte en weekendsesshins.
         Dagelijks mediteren en de sesshins hebben in ieder geval opgeleverd dat ik beter slaap, goed focus, tijd overhoud, verlost ben van dwanggedachten, niet meer verzuip in fantasieën, vloeiender kan meebewegen op de golven van voor- en tegenspoed en dat ik beter VOEL. Goed voelen leidt tot goed voelen.
         Ook ben ik milder geworden. Ik oordeel niet meer zo hard over mezelf als ik een pestbui krijg of me even verlies in oude mopperpatronen. En die mildheid zorgt ervoor dat ik een andere uitstraling heb naar mijn omgeving en ik daardoor prettiger ben in de omgang.

Kompas kwijt
Bovenal zijn het de oefeningen op het kussen, de continue training in het hier en nu te zijn, die ertoe leiden dat ik nogal wat kan hebben. In dat ene moment, tijdens de diepe uitademing, is immers alles zonder oordeel, is alles zoals het is.
         Deze training, het in gezamenlijkheid mediteren tijdens een sesshin en de confrontaties in doksan, hebben mij geholpen een emigratie te leven. In een ander land met andere waarden en normen gebeurde bijna hetzelfde als toen ik de diagnose kanker kreeg. Ik kon niet meer vertrouwen op mijn kompas. Ik schrok van mijn verbijstering als ik niet begrepen werd, als afspraken niet doorgingen, er niet zo kritisch werd gekeken als ik gewend ben te doen. Maar er waren ook veel momenten van vertederde verbazing om de naïviteit (in mijn ogen) van de mensen om me heen, de grenzeloze mogelijkheden, het vertrouwen en de veiligheid die ik ervaar.

Ik nam deel aan de wintersesshin van Zen.nl in Lochem. Een koan van die sesshin luidde: Wat is de zin van het leven? Volgens de diamanstsoetra is er niet zoiets als het leven. We noemen dat alleen zo. Mijn antwoord op de koan was: nu is de zin van het leven.

Emigreren is niet overleven, maar leven. Steeds in elk moment zijn zoals het is.

De volgende sesshin onder leiding van Floor Gessho Rikken is van zondag 12 mei t/m zaterdag 18 mei 2019. Het onderwerp van deze sesshin is 'Leven met diepgang'.