ZenActueel:
Iedere dag inspiratie voor een zenvol leven

De begrafenis die mijn leven veranderde
Het gaat over mij
De band met mijn eigen vader is altijd koud geweest. Nog voor mijn vierde zijn mijn ouders gescheiden. En ook daarna is een hechte band nooit echt van de grond gekomen. Periodes met meer contact en binding werden gevolgd door periodes van onaangekondigde afwezigheid en een gevoel van teleurstelling en afwijzing. Mijn zenpraktijk heeft de negatieve uitwerkingen daarvan grotendeels weggenomen, maar af en toe steekt het weer de kop op. Terwijl ik flink verkouden was, ontstond er een nieuw voorval van onze oude patronen. Onhandigheid van mijn vader zorgde ervoor dat ik me opnieuw gekwetst voelde, en ik wist niet hoe ik hierop wilde reageren. Eerdere pogingen om het te bespreken leverden niet het gewenste resultaat op. Bovendien vond ik als ‘kind zijnde’ dat de ‘vader’ zich als eerste moest verzoenen. Deze overtuigingen zorgden ervoor dat ik vast kwam te zitten en niet wist hoe ik wilde handelen. Hoe ging Stef met zulke situaties om? Geïntrigeerd luisterde ik tijdens de uitvaart hoe hij op latere leeftijd zijn vader verzorgde zonder enige rancune. Ook bleef hij zijn moeder uitnodigen voor verjaardagen, terwijl dat de boel niet altijd gezelliger maakte. Miskende hij zichzelf niet door te doen alsof er niets was gebeurd? Moest hij niet voor zichzelf opkomen om te tonen dat hij meer waard was dan het onrecht dat hem is aangedaan? Waarom deed hij alsof er niets was gebeurd? Op aanraden van Peter heb ik Stefs voorbeeld gevolgd. Een beetje onwennig nam ik weer contact op met mijn vader om een nieuwe afspraak in te plannen, dit keer zonder het verleden erbij te betrekken maar met een open houding. Er gebeurde eigenlijk niets opvallends, maar toch ging het heel anders dan vorige keren. Ik ervoer opluchting, verbinding en beweging, en helemaal niet alsof ik mezelf verraadde. Maar mijn patstelling was doorbroken. Terugkijkend kwam de doorbraak uit een onverwachte hoek. Het was juist de gedachte dat ik voor mezelf opkwam en daarmee de ander niet kon vergeven, die mij stress en verdriet opleverde. Deze ideeën leken mijzelf te beschermen, maar in werkelijkheid voegden ze alleen een slachtofferrol toe aan mijn zelfbeeld. Ik ervoer het verzet juist als het tegenovergestelde van slachtofferschap, maar in deze situatie leverde het me alleen maar innerlijke strijd op. We vinden loslaten vaak lastig omdat we houvast ervaren aan hetgeen waar we ons aan hechten en als rechtvaardig zien. Toch kan het loslaten van deze ‘steun’ ons vooruit helpen op manieren die we eerder niet konden zien. Stef, bedankt voor het voorbeeld en het inzicht dat je me postuum hebt gegeven. Het heeft me doen ervaren dat afstand nemen van je zelfbeeld juist een manier kan zijn om beter voor jezelf te zorgen.ZenActueel Blog
Aanbevolen links:
Zen Incompany
Zen.nl winkel
ZenActueel nieuwe artikelen
Een stille accountant
Woestijnsesshin
Freud, Jung en de bubbels (3)
Freud, het surrealisme en zen
Hoe is het om mens te zijn
Freuds blinde vlek (2)
 

