ZenActueel:
Iedere dag inspiratie voor een zenvol leven
Ik ben er nog
Hoe kwam je in je rolstoel bij zen uit?
Mijn zoektocht in meditatie is in 2014 begonnen met een abonnement op de app ‘Headspace’. Mijn hoofd zat vol met gedachten waar ik niets mee 'deed'. De smartphone had zijn intrede gedaan, en ik zag mensen steeds makkelijker hun aandacht verliezen. Dat wilde ik niet. Ook was er de diepe behoefte aan een moment waarop er even niets hoefde. Mijn eerste aanraking met zen stamt uit 2018. Ik las in een boekje van Alan Watts: "Je bent honderd procent voor alles verantwoordelijk en tegelijkertijd overkomt dat alles je". Het was een beschrijving van de menselijke conditie zoals ik hem nog niet eerder was tegengekomen. Dan gaat het niet alleen over dingen die 'je doet' zoals je tandenpoetsen of je veters strikken, maar ook over het golven van de oceaan en het waaien van de wind. Maar hoe doe je dat dan? Wie ben 'ik' dan, als ik de wind laat waaien? Ik was onmiddellijk geïntrigeerd, en een paar pagina's later las ik dat het het beste was om de essentie van het bestaan voor jezelf te ervaren of ernaar op zoek te gaan. Het resoneerde.Waarom wilde je een zenleraar/coach?
Ik heb in de zomer van 2010 een ongeluk gehad, waarbij ik een hoge dwarslaesie heb opgelopen en in een rolstoel terecht ben gekomen. Dit "ongeluk" was een erg bijzondere gebeurtenis. Ik ben in ondiep water gedoken en ben daarbij meteen verlamd geraakt. Intuïtief probeerde ik te zwemmen, maar er gebeurde niets. In de realisatie dat ik niet meer zelf boven ging komen, viel alles van me af. Ik ervoer een gevoel van totale overgave en vrede. Een vriend van me redde mijn leven, en trok me uit de rust de kant op, weer de chaos van het leven in. In het leven wat daarna kwam, bewoog ik in de tijd steeds verder van die rust af, maar ik verlangde ernaar terug. In de nasleep van mijn ongeluk ben ik door complicaties aan mijn luchtwegen ook nog twee keer bijna gestikt, wat de behoefte om bewust te ademen heeft aangewakkerd. In het najaar van 2018, toen ik dus via Alan Watts bij zen uitkwam, had ik het gevoel dat ik vastzat en was de behoefte ontstaan om met iemand te gaan praten. Over het leven, maar ook over meditatie. Een vriendin van een huisgenoot van me kwam al een tijd bij Dirk van Zen.nl Delft en raadde hem enorm aan, dus toen ben ik in het voorjaar erop kennis gaan maken. Het onderwerp ‘voelen’ kwam in mijn eerste contact met Dirk vanzelf boven drijven, en de koan "Wat voel ik?" is de eerste koan waar ik mee ben gaan zitten. Deze koan heeft me naar mijn verdriet geleid. Niet alleen over mijn dwarslaesie, maar ook over mijn eerste liefdesrelatie die een maand voor het ongeluk was uitgegaan.Wat zijn voor jou de effecten van zenmeditatie?
Toen ik begon met "take ten minutes" van Headspace klikte het meteen. Het mediteren bracht vrijwel meteen meer rust in mijn hoofd. Ondanks het mediteren was ik echter niet bewust met verwerking van mijn ongeluk bezig. Waarom zou ik met een psycholoog gaan praten? Ik was niet ziek of depressief, en ik zat in een situatie die toch niet ging veranderen. Ik was veel te druk met het terugkrijgen van mijn oude (studenten-)leven, dat ik bij mijn ongeluk bijna verloren was. Maar mijn lichaam kon het tempo wat ik het oplegde steeds minder goed bijbenen, en ik heb mezelf enorm overbelast. Dit kwam ook doordat ik niet goed voelde, en signalen van mijn lichaam negeerde of er ertegen in ging. De weg van het voelen heeft ook mijn perspectief op mijn studie van de natuurkunde veranderd. Lang ben ik in de natuurkunde op zoek geweest naar antwoorden op menselijke vragen, en ben daar niet geheel bedrogen uitgekomen. Quantum mechanica is een prachtige bevestiging van boeddhistische stellingen dat alles met elkaar verbonden is en alles continu verandert. (Dit is een persoonlijke interpretatie.) Maar de natuurkunde heeft geen antwoord voor het doorvoelen van onze menselijkheid en onze emoties. Dat kunnen we alleen doen met aandacht voor onszelf en ons lichaam. De relatie met mijn lichaam ben ik met hulp van mijn zencoach Dirk Polder van Zen.nl Delft opnieuw gaan onderzoeken en openen, en zo durf ik nu voorzichtig te zeggen dat ik nu misschien wel meer voel, dan voor ik een dwarslaesie had. Ik bedoel hier niet mee dat ik voor een deel van mijn dwarslaesie genezen ben in de zin dat ik bijvoorbeeld weer mijn benen voel, want die voel ik niet, en die sensibiliteit komt ook niet meer terug. Ik bedoel dat de hoeveelheid lichaamsbewustzijn nu zoveel groter is, dat het is alsof ik meer voel, ondanks dat ik een groot deel van mijn lichaamssensibiliteit verloren ben.Welke inzichten deed je op?
Ik heb met Dirk een aantal koans gedaan uit De Zenvijver en De Poortloze Poort, aan de hand van Het Nieuwe koanboek. Dat is een prachtige reis geweest en tijdens deze reis ben ik vooral de vastheid van perspectieven gaan loslaten. Zo heeft “het objectieve perspectief” van de wetenschap voor mij lang “het subjectieve” afgetroefd, maar toen ik in dit boek “A = A en A ≠ A” las, ging er voor mij een deur open. Je kan altijd dezelfde natuurkundige formule voor je hebben en toch nooit dezelfde. Een mens stapt nooit twee keer in dezelfde rivier. Vanuit mijn conditionering was ik ook gewend om heel erg op zoek te gaan naar “het goede antwoord” en was ik erg oncomfortabel met niet-weten. Een houding die ik door het oefenen met koans heb kunnen loslaten, en zo heb ik me meer op het proces en het doorvoelen daarvan kunnen richten. Het mooiste gevolg van dit proces vind ik dat ik weer met een open hart relaties aan kan gaan, zowel vriendschappelijk als romantisch, en ook het verlies kan doorleven als zo'n relatie weer voorbij gaat.Hoe ga je nu verder?
Al dit gezegd hebbende, mag je het gerust een wonder noemen dat ik nog leef, en dat probeer ik zo bewust mogelijk te leven. Dit levensgevoel en al mijn ervaringen probeer ik nu op te schrijven in een boek. Op persoonlijk vlak om te kijken wat ik nog niet verwerkt heb en om het een plek buiten mijzelf te geven, zodat ik niet alles actief hoef te onthouden. In het verlengde daarvan mag het 'op die plek buiten mijzelf' hopelijk ook van betekenis zijn in de levens van andere mensen. En het mediteren laat ik niet meer los. Misschien kan ik hierin nog iets voor anderen betekenen.ZenActueel Blog
Aanbevolen links:
Zen Incompany
Zen.nl winkel
ZenActueel nieuwe artikelen
Schaamte als stralend principe
Ik doe, dus ik besta
Wat doet pijn?
Van burn-out naar balans
Postcast over duurzaam geluk
Wachten een levenshouding