ZenActueel:
Iedere dag inspiratie voor een zenvol leven

Leren van een tikfout
Te veel gewicht
Wanneer we ergens te veel waarde aan hechten, te veel emotie in leggen, proberen we een punt extra gewicht mee te geven. Met een formule, een getal of een slimme draai. Alsof het argument daardoor steviger wordt. Maar wanneer er te veel emotie in het spel is, gaat er gemakkelijk iets fout. We schieten ons doel voorbij. Niet omdat het punt niet de moeite waard is, maar omdat we het TE duidelijk willen maken. Zo’n tikfout maakte ik in mijn essay.Een woord als spiegel
Mijn idee blijft overeind: het bestuderen van één woord kan een scherpere spiegel zijn om iets over jezelf te leren dan het bestuderen van een hele zin, en zeker dan het lezen van een roman. Niet omdat het lezen van romans niet verrijkend zou zijn, maar omdat een woord klein genoeg is om precies te worden bekeken. Een woord bestuderen is jezelf bestuderen. Je ziet welke associaties je maakt, welke aannames je toevoegt, welke bubbels zich aandienen.Romans en emoties
Martha Nussbaum is een groot filosoof en een bekende pleitbezorger van het lezen van literatuur als onderdeel van karakterontwikkeling. Ik lees haar graag, heb haar eens horen spreken en heb veel aan haar werk gehad. Tegelijk zie ik een valkuil. In romans projecteren we gemakkelijk onze eigen emoties op wat we lezen. En auteurs stoppen, bewust of onbewust, vaak ook veel van hun persoonlijke emoties in hun werk. Dat kan verrijkend zijn, maar maakt een boek ook tot een complexe spiegel. Soms zo complex dat je nauwelijks nog weet: lees ik nu iets over de personages, over de auteur, of vooral over mezelf?De grasspriet van Van Gogh
Het idee dat in het kleine het grote zich manifesteert, ken ik uit mijn jeugdstudie van het leven en werk van Vincent van Gogh. In een brief aan zijn broer Theo schrijft hij over de geest van de Japanse kunstenaar. Van Gogh stelt zijn broer daar de retorische vraag of de Japanse kunstenaar zijn tijd besteedt aan het bestuderen van grote actuele politieke ontwikkelingen. Zijn antwoord is: nee, hij bestudeert één enkele grasspriet. En, zo schrijft Van Gogh verder, juist door die ene grasspriet aandachtig te bekijken, openen zich uiteindelijk het landschap, de seizoenen, de dieren en de mens. Wat Van Gogh hier aanwijst, is geen romantiek, maar een manier van kijken. Diepgang zit niet in complexiteit of omvang, maar in de aandacht waarmee we kijken.Alles als spiegel
In dat licht is een tikfout geen incident, maar een grasspriet waarvan valt te leren. Net als een woord, een zin of een roman, kan ook een tikfout een spiegel zijn. Alles is een spiegel, als je er aandachtig naar kijkt. Lees je een roman, leer ervan. Gebruik je een woord, bestudeer het. Maak je een tikfout, ontdek jezelf erin. Dat is wat ik probeer. Veel dank aan de aandachtige lezers van mijn essay die de tikfout ontdekten en ook zo vriendelijk waren mij te schrijven en daarmee te inspireren tot dit artikel.ZenActueel Blog
Aanbevolen links:
Zen Incompany
Zen.nl winkel
ZenActueel nieuwe artikelen
Zenles individueel of in de groep?
Zen en geciviliseerde psychopaten
Hoe duister is de toekomst
Van overleven naar leven met Long Covid
Genoeg aan jezelf?
Met long covid minder bubbels
 

